Reprezentacje | 2012-09-26 13:20:18 | Nadesłał: Magdalena Kudzia | Źrodlo: inf. własna

Daniel Castellani od dwóch lat prowadzi reprezentację Finlandii. Tegoroczny sezon argentyński szkoleniowiec ocenia krótko - był trudny, głównie ze względu na kontuzje, jakie dopadły kadrę Suomi. W rozmowie z portalem PrzegladLigowy.com trener podsumowuje występy swoich podopiecznych, a także przybliża sylwetki graczy, którzy stanowią o sile biało-niebieskiego teamu.

Jak ocenia Pan tegoroczny sezon w wykonaniu swoich podopiecznych?

Daniel Castellani: - Ten rok był trudny dla reprezentacji Finlandii. Nie graliśmy przez cały czas w pełnym składzie. W komplecie pojechaliśmy na olimpijskie kwalifikacje do Bułgarii, ale później, podczas Ligi Światowej aż pięciu zawodników było kontuzjowanych, a trzech kolejnych miało w tym czasie wolne. Mimo wszystko udało nam się zrealizować nasz cel, jakim było utrzymanie się w gronie najlepszych. Pozostanie w Lidze Światowej było naszym głównym założeniem na ten sezon. W trakcie kwalifikacji do Mistrzostw Europy ponownie mogłem skorzystać ze wszystkich graczy. Zagraliśmy bardzo dobrze, na dobrym poziomie i wywalczyliśmy przepustkę na przyszłoroczny czempionat.

Co może powiedzieć Pan o zespole?

- Zespół jest dobry, dobrze się w nim czuje. Przez ostatni rok szliśmy w kierunku, jaki wyznaczyłem drużynie, pracowaliśmy nad rzeczami, które sobie założyłem. Wielu graczy jest młodych, ale mają ogromny potencjał. Myślę, że Finowie są teraz w odpowiednim momencie, aby zrobić krok do przodu i awansować na wyższy poziom.

Spróbuje Pan scharakteryzować swoich zawodników? Na pierwszy ogień rozgrywający - Mikko Esko, Eemi Tervaportti i Antti Esko.

- Mikko Esko jest jednym z najlepszych graczy na swojej pozycji na świecie. Czuje grę, potrafi ją bardzo urozmaicić, wystawia piłki na bardzo wysokim poziomie. W pewnym sensie jest podobny do Pawła Zagumnego, charakterystyka ich gry jest bardzo zbliżona. Obaj potrafią grać szybką siatkówkę. Poza tym Esko jest jednym z liderów zespołu. Eemi Tervaportti pomimo młodego wieku posiada ogromne umiejętności, to naprawdę wielki talent. Jest zawodnikiem z charakterem, nie boi się trudnych piłek, niezwykle zdolny siatkarz. Antti Esko również pokazał się w tym roku z dobrej strony.

Pozycja atakującego zawsze stwarza najwięcej problemów, w tym sezonie Mikko Oivanen długo nie miał zmiennika.

- Mikko Oivanen ma spory potencjał, jest silny, zawsze gra na dużej skuteczności. W tym roku popracowaliśmy trochę nad jego techniką i myślę, że powoli wraca na swój wysoki poziom, którego już dawno nie prezentował. Faktycznie nie zawsze miałem alternatywę dla niego, ale teraz w kadrze jest Olli-Pekka Ojansivu, który gra szybko i również bardzo dobrze. Ostatni rok spędził w Rosji, w silnej lidze, teraz przeniósł się do Rumunii, ale będzie mocnym punktem drużyny.

Na przyjęciu podobnego kłopotu nie ma, ma Pan w kim wybierać.

- Tak. Antti Siltala jest prawdziwym wojownikiem, niebezpiecznym dla przeciwników (śmiech). Nigdy się nie poddaje, walczy do samego końca. Z tego powodu właśnie został nowym kapitanem zespołu. Olli Kunnari jest bardziej technicznym graczem, bardzo sprytnym, doskonale radzi sobie w ataku. Matti Hietanen dużo lepiej spisuje się w ofensywie, to jest jego mocniejsza strona. Jari Tuominen również ma spory potencjał w ataku. Musi popracować nad przyjęciem, ale podczas ostatniego roku spędzonego we Włoszech prezentował się pozytywnie. Jouni Palokangas debiutował dopiero w kadrze, ale wypadł naprawdę dobrze. W odwodzie są również juniorzy, Elviss Krastins czy Niklas Seppänen.

Na środku od kilku sezonów pewne miejsce mają trzej zawodnicy, którzy uzupełniani są młodymi siatkarzami.

- Konstantin Shumov jest jednym z najlepszych blokujących na świecie. Wrócił do zespołu po kontuzji i grał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się przy wysokich piłkach, w ataku także nie ma problemów. W bloku jest jednak rewelacyjny. Matti Oivanen chyba jeszcze nigdy nie grał na takim poziomie, jak teraz. Jest graczem kompletnym, doskonale radzi sobie zarówno przy siatce, jak i w ofensywie oraz na zagrywce. Jukka Lehtonen od lat prezentuje stałą, równą klasę. Poza tym są młodzi środkowi, jak Aleksi Kaatrasalo czy Tommi Siirilä, który niedawno grał w Gdańsku podczas Mistrzostw Europy Juniorów. To dobry zawodnik, ale musi jeszcze dużo trenować. Sauli Sinkkonen również należy do tego grona, jest utalentowany, ale powinien skupić się szczególnie nad treningiem fizycznym. Ma ciekawy serwis, potrafi zaskoczyć flotem, dysponuje dobrym atakiem i blokiem.

Na koniec pozycja libero. W tej chwili to Jesse Mäntylä jest podstawowym graczem po odejściu Pasiego Hyvärinena?

- Dokładnie. Pasi jest poza siatkówką, chce zająć się czymś zupełnie innym. Jesse natomiast bardzo się poprawił. Na początku Ligi Światowej nie spisywał się najlepiej, miał ogromne problemy w obronie, ale z biegiem czasu jego gra zaczęła wyglądać zupełnie inaczej. Pod koniec sezonu prezentował się dużo lepiej.

W trakcie dwóch lat spędzonych w Finlandii dobrze poznał Pan warunki pracy w tym kraju. Jak by je Pan określił?

- Wspaniałe. Ośrodek treningowy w Kuortane jest bardzo podobny do tego w Spale, wszystko w nim prezentuje się doskonale. Warunki pracy są perfekcyjne. Fińska federacja nie dysponuje dużymi środkami finansowymi, kraj także nie jest duży, ale organizacja jest bardzo dobra.

Zawodnicy nauczyli się od Pana bardzo dużo, a czy w drugą stronę jest podobnie? Potrafi już Pan coś powiedzieć po fińsku?

- Nie, umiem tylko kilka słów, takich jak "kiitos" [dziękuję - przyp.red.] czy "terve" [cześć - przyp. red.]. Same podstawy (śmiech).

Nad Pana przyszłością na Dalekiej Północy debatują teraz działacze. Kiedy pozna Pan wyniki rozmów?

- W przeciągu dwóch tygodni wszystko będzie jasne. Wtedy dowiem się czy nadal będę trenerem reprezentacji Finlandii.


* rozmawiała Magdalena Kudzia (PrzegladLigowy.com)

Dodaj do:
Wykop