Reprezentacje | 2012-06-18 16:13:37 | Nadesłał: Magdalena Gajek | Źrodlo: pzps.pl

Gospodarze turnieju olimpijskiego siatkarze Wielkiej Brytanii doznali w sparingach z Belgią trzech porażek. Jednak jak mówi ich trener Arie Brokking nie to było najważniejsze. Na podium igrzysk widzi on Brazylię, Polskę i Rosję.

Rozegraliście trzy kontrolne mecze z reprezentacją Belgii. Nie udało się wygrać żadnego. Co dobrego dały one pańskiej drużynie?

Arie Brokking: - Była to ostatnia okazja przed igrzyskami do sprawdzenia, co jeszcze nie funkcjonuje najlepiej, w jakiej formie są zawodnicy. Już niedługo muszę przedstawić dwunastu graczy, których zabiorę do Londynu. Każdy otrzymał szansę pokazania się w grze, na boisku. W spotkaniach z Belgią naszym nadrzędnym celem nie było zwycięstwo, ale możliwość sprawdzenia poszczególnych zawodników. Widzę wiele pozytywnych rzeczy i na ich podstawie dokonam wyboru.

Kto według Pana zasługuje na wyróżnienie?

- W naszej drużynie na pewno bardzo dobrze prezentuje się rozgrywający (Ben Pipes – przyp. red.). Atakujący - Dami Bakare - na pewno dostanie swoją szansę na igrzyskach. Z niego jest naprawdę prawdziwy atleta. Gramy szybką siatkówkę, podobnie jak reprezentacja Argentyny. Jestem zadowolony z pracy, jaką ostatnio zrobiliśmy. Mam już jasny obraz drużyny, którą zabiorę. Nasza reprezentacja, to młoda, ale za to bardzo perspektywiczna. Brytyjski libero (Dan Hunter – przyp. red.) ma 22 lata, przyjmujący Mark Plotyczer – 25 lat. Oni wszyscy potrzebują ogrania na wielkich imprezach.

W trakcie meczu mieliście swoje wzloty i upadki. To, co rzucało się w oczy, to wasze problemy w przyjęciu zagrywki oraz z organizacją gry na boisku. Czy do igrzysk uda się Panu uporządkować grę i poprawić przyjęcie?

- Oczywiście, że tak. Jak wspominałem wcześniej, w czasie spotkań z Belgią, chciałem wypróbować kilka wariantów gry, sprawdzić zawodników na różnych pozycjach. W tym spotkaniu na przykład wchodziło dwóch libero. Stąd może pojawiało się czasami pewnie niezrozumienie między siatkarzami.

Z reprezentacją Wielkiej Brytanii rozpoczął Pan pracę w 2007 roku. Co chciał Pan z nią osiągnąć, co udało się Panu zrealizować z wcześniejszych planów związanych z brytyjską siatkówką?

- Kiedy objąłem stanowisko trenera reprezentacji Wielkiej Brytanii, siatkówka nie była w ogóle wpisana w kulturę tego kraju. Praktycznie nie istniała na arenie międzynarodowej. Ciężko to porównać z jakimkolwiek innym europejskim krajem. Byliśmy bardzo, bardzo w tyle za pozostałymi reprezentacjami. Moim celem był jak najszybszy rozwój tej dyscypliny na Wyspach, mierzenie się – na początku – nie z najsilniejszymi europejskimi drużynami, aby móc nawiązać, choć w minimalnym stopniu, walkę z najsilniejszymi zespołami świata, które zagrają w Londynie. Moim zdaniem zrobiliśmy to, co do nas należało. Możemy grać jak równy z równym, z takimi zespołami jak reprezentacje Belgii czy Hiszpanii. Teraz musimy zrobić kolejny krok i wspiąć się wyżej, walczyć z jeszcze lepszymi drużynami. Nie mówię, że od razu mamy z każdym wygrywać, ale powinniśmy pokazać, że spotkania z nami nie będą należały do najłatwiejszych, że stawimy opór.

Z czego jest Pan najbardziej dumny, jako trener reprezentacji Wielkiej Brytanii?

- Już w poprzednich turniejach pokazaliśmy, że siatkówka w Wielkiej Brytanii zrobiła postęp. Nawiązujemy walkę z kolejnymi rywalami. W zeszłym roku, podczas testowych spotkań w olimpijskiej hali, zmierzyliśmy się z drużynami zajmującymi od nas wyższe lokaty w światowym rankingu. Mieliśmy dobre mecze z Egiptem, pokonaliśmy reprezentację Chin i Meksyk, który jest zaraz za pierwszą dwudziestką. Myślę, że to z czego jestem najbardziej dumny to to, że poczyniliśmy duży progres. Zaczęliśmy zupełnie od zera, niewiele mówiło się w Anglii o siatkówce, niewiele drużyn nas znało.

* więcej na pzps.pl
** rozmawiała Dorota Szturm de Hirszfeld

Dodaj do:
Wykop